خوب میدانم
هیچ وقت دیگردریا را
این همه آرام و بی صدا و تاریک
نخواهم دید
انگار هزار نهنگ جوان و بازیگوشن
میخواهندناگهان دست ازبازی کشیده
بالهای خونین خود را گشوده
درون قلب تک تک شن های ساحل
طوفان مرگ و خودکشی به راه بیاندازند
چقدر ماه پاره پاره ی روی موجها
امشب بی تکان است
آنقدر بی تکان
که قاشق قاشق
شیر ازکاسه ی ماه روی آب
درون دهان باز ماهیان گرسنه ریخته میشود
تا قبل از شروع طوفان خون و شن
نوشته شده در سه شنبه دهم فروردین ۱۴۰۰ساعت 0:21 توسط رضا پیر حیاتی|
به نام کوچک فرزندانم...ما را در سایت به نام کوچک فرزندانم دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 70