گلوی منجمد کول بریده ها

هنگام بهمن تازه

ازگلوی منجمد اسبهای کهنه

اسبهای مدفون دربرف

عطر جادویی نان گرم در کوهستان می پیچد

نان گرم کوهستان های مرگ

که تنورش

استخوانهای هزار مرد چهارشانه را سوزانده

مردهایی

که تمام کوهستان های جهان را

به همراه عروسک دختربچهای بانازخوابیده

بایک ریسمان پوسیده به کول بسته اند

وبا هرقدمی که دربرف می چکانند

زیرلب

برای عروسک روی کول زمزمه میکنند :

.،تو بزن تا من برقصم،.

...

به نام کوچک فرزندانم...