یالهای پریشان

درمیان قبرستان اسبهای کشته به خاک افتادم

اسبهای تشنه ای که خودرا به دریای شور افکنده بودند

اسبهایی به شدت غرق شده

که حتی جنازه بادکرده ی آنان

به ساحل نرسیده بود

اسبهایی که چندین هزار سوارکار عاشق وغمگین را

ازپرتگاه فراموشی

به پایین انداخته بودند

این قبرستان تنهایادبودی است

برای یالهای پریشان

که روزگاری ازشدت عشق

درباد دویده واز دریا عبور کرده بودند....

به نام کوچک فرزندانم...