به نام کوچک فرزندانم

هرشب دستم را اززیرسرم برمیدارمازپنجره بیرون کرده وتا قبرستان کش میدهماز روی قبربدون شمع کودکی ناشناس که تازه خاک شدهیک مشت خاک سیاه و سرد بر میدارمو روی خودم میریزمآنقدر این حرکت را تکرار میکنمکه صبح نشدهدرون تخت خوابخودم رابه خاک میسپارمدرحالیکه دستم را زیر سرم گذاشتهو هنوز هزار ستاره نشماردهازآسمان شب اول قبر باقیمانده است..... نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم فروردین ۱۴۰۱ساعت 21:39 توسط رضا پیر حیاتی| بخوانید...

ادامه مطلب